ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයක ජීවත් වන බව කියන අපට, තවදුරටත් නිහඬව සිටිය නොහැකි තරමටම මේ මොහොතේ අපේ ලේ රත් වී ඇත!
පසුගිය දිනවල මීගමුව ප්රදේශයෙන් වාර්තා වූ, මුළු මහත් සමාජ මාධ්ය පද්ධතියම කම්පනයට පත් කළ ජර්මන් ෂෙපර්ඩ් සුනඛයින් දෙදෙනාගේ අමානුෂික වධහිංසා වීඩියෝව ඔබට තවමත් මතක ඇති බව නිසැකය.
තමන්ව ආරක්ෂා කරයි කියා අන්ධව විශ්වාස කළ නරුම අයිතිකරු විසින්, මේ අහිංසක සතුන්ගේ කටවල් තදින් බැඳ දමා, ඔවුන්ට කෑගැසීමට පවා ඉඩ නොදී කළ වධහිංසාව දැක සත්ව ලැදි ලාංකිකයන්ගේ හදවත් කැබලිවලට බිඳී ගියේය.
නමුත් අද අප මුහුණ දී සිටින්නේ ඊටත් වඩා භයානක, පිළිකුල් සහගත සහ කෝපය දනවන තත්වයකටය.
ඒ, මේ රටේ පවතින සවුත්තු, යල්පැනගිය සහ අබ්බගාත නීති පද්ධතිය නිසා, වධහිංසාවට ලක්වූ ඒ අසරණ සතුන් දෙදෙනාට නැවත වතාවක් තමන්ට වධ දුන් ඒ නරුම අයිතිකරුගේම ග්රහණයට, ඒ අපායටම ආපසු යාමට සිදුවීමයි!
Rashen Kumarasinghe Amitha Ranathunga මහත්මිය විසින් කරන ලද නිර්භීත පැමිණිල්ලකට අනුව වහාම ක්රියාත්මක වූ මීගමුව පොලීසිය එම සුනඛයින් දෙදෙනාව මුදාගෙන, සැකකාර අයිතිකරු අත්අඩංගුවට ගෙන අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලදී. නඩුව වාර තුනක් විභාගයට ගැනිණි.
එහිදී, සැකකාර අයිතිකරුගේ පාර්ශ්වයෙන් නීතිඥයන් මෝසමක් මඟින් ඉල්ලා සිටියේ සතුන්ව නැවත තමන්ට ලබාදෙන ලෙසයි.
මෙහිදී සතුන්ගේ ජීවිත බේරාගැනීම වෙනුවෙන් ක්ෂණිකව ක්රියාත්මක වූ රශේන් කුමාරසිංහ මහත්මිය සහ නීතිඥ සජිත් වෙල්ගම මහතා, නඩුව අවසන් වනතුරු සතුන්ගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් “බව් බව් (Baw Baw Animal Welfare)” සංවිධානයේ මීගමුව නියෝජිතවරියකට බැඳුම්කරයක් මත භාරදෙන ලෙස නිල ලිපියක් මඟින් අධිකරණයෙන් ඉල්ලා සිටියහ.
දෙපාර්ශවයේම ඉල්ලීම් ලිඛිතව බාරදෙන ලෙස ගරු මහේස්ත්රාත්තුමිය දැනුම් දුන් අතර, පසුව නඩුව පුළුල්ව සලකා බලන ලදී.
මීගමුව පොලීසිය විසින් මෙම නඩුව පවරා තිබුණේ 1907 අංක 13 දරන සත්ව හිංසන ආඥා පනතේ 2 වන වගන්තිය යටතේයි.
අප ජීවත් වන්නේ 2026 වසරේ වුවද, අප සතුන් වෙනුවෙන් භාවිත කරන්නේ සුද්දන්ගේ කාලයේ, එනම් මීට අවුරුදු 119කට පෙර ලියැවුණු, මළකඩ කෑ නීතියකි!
මෙම යල්පැනගිය පනත තුළ, අමානුෂික ලෙස වධහිංසාවට ලක්වූ සතෙකු අදාළ අපරාධකරුගෙන් මුදාගෙන, ආරක්ෂිත සත්ව සංවිධානයකට හෝ සුබසාධන ආයතනයකට භාරදීමට අධිකරණයට බලය දෙන කිසිදු ප්රතිපාදනයක් හෝ ප්රතිපත්තියක් නොමැත!
නීතියේ ඇති මේ අබ්බගාත හිඩැසෙන් රිංගා ගත් විත්ති පාර්ශ්වය, පෞද්ගලික පශු වෛද්ය වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරමින් සතුන් සුවෙන් සිටින බව පෙන්වීමට උත්සාහ කළේය.
පොලීසියද අධිකරණයට වාර්තා කළේ තමන් භාරයේ සිටියදී සැකකරු පැමිණ සතුන්ට කෑම බීම දුන් බවයි.
අවසානයේ, නීතියේ අකුරට වැඩ කිරීමට සිදුවූ අධිකරණයට, රුපියල් ලක්ෂ 3 බැගින් වූ බැඳුම්කර දෙකක් (රු. ලක්ෂ 6ක්) මත, නඩුව අවසන් වන තෙක් සුනඛයන් දෙදෙනාව නැවතත් ඒ වදකයාටම භාරදීමට නියෝග කිරීමට සිදු විය!
මෙම තීන්දුව සත්ව ලැදි, මනුෂ්යත්වයක් ඇති සෑම මිනිසෙකුගේම හෘද සාක්ෂිය කැබලිවලට ඉරා දමන්නකි.
ලක්ෂ 6ක මුදලක් ඇපයට තැබූ පමණින්, සතෙකුට වධ දුන් මිනිසෙකු සාන්තුවරයෙකු වන්නේ කෙසේද?
දින ගණනාවක් තිස්සේ තමන්ට අමානුෂික ලෙස වධ දුන්, තමන්ගේ කටවල් බැඳ තැබූ ඒ වදකයාගේ නිවසටම, ඒ කූඩුවටම, ඒ අපායටම නැවතත් බය ගැහෙමින් යන්නට සිදුවූ ඒ අහිංසක සතුන් දෙදෙනාගේ මානසික තත්වය සහ අනාගතය ගැන වගකියන්නේ කවුද?
නඩුව ඉවර වනතුරු ඔවුන්ට එහිදී නැවත හිංසා නොවන බවට ඇති සහතිකය කුමක්ද?
කැමරාවට හොරෙන් ඔවුන්ට දඬුවම් නොකරනු ඇතැයි කාට නම් කිව හැකිද?
නීතියේ ඇති මේ මහා හිඩැස නිසා, අහිංසක සතුන් දඩයම් කිරීමට අපරාධකරුවන්ට නෛතික බලපත්රයක් ලැබී ඇත!
අප වසර ගණනාවක සිට උගුර ලේ රහවනතුරු කෑගසමින්, වීදි බසිමින් ඉල්ලා සිටින්නේ සතුන්ට හිතකර, මෙවැනි හිඩැස් නැති නව “සත්ව සුබසාධන පනත” වහාම සම්මත කරගන්නා ලෙසයි.
නමුත් පාලකයින්ට සහ වගකිවයුත්තන්ට සතුන්ගේ ජීවිත “විහිළුවක්” වී ඇත.
අද අපි ඉතාමත් පැහැදිලිව සහ දැඩිව ප්රකාශ කර සිටිමු, නව සත්ව සුබසාධන පනත පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කර නොගෙන, එයට අකුල් හෙළන, විවිධ උපක්රම මඟින් එය ප්රමාද කරන සෑම දේශපාලකයෙක්ම, සෑම නිලධාරියෙක්ම සහ සෑම පුද්ගලයෙක්ම මේ මොහොතේ සිට මේ රටේ අහිංසක සතුන්ට සිදුවන සෑම වධහිංසාවකම සෘජු හවුල්කරුවන් සහ මිනීමරුවන් වෙති!
තවදුරටත් අපට මේ නින්දිත නිහඬතාවය ඉවසිය නොහැක.
අද ජර්මන් ෂෙපර්ඩ් සතුන් දෙදෙනා මුහුණ දුන් මේ ඛේදවාචකය, හෙට මේ රටේ ඕනෑම අහිංසක සතෙකුට සිදුවිය හැක.
නීතියේ හිඩැස්වලින් රිංගා යන තිරිසනුන්ගෙන් සතුන් බේරාගැනීමට නම්, වහාම ක්රියාත්මක වන පරිදි නව සත්ව සුබසාධන පනත නීතියක් බවට පත් කළ යුතුමයි!
වහාම සත්ව සුබසාධන පනත සම්මත කරනු!
සතුන්ගේ ජීවිත සෙල්ලමකට නොගනු!